Godine 1977. u Americi izlazi prvi film iz franšize „Ratovi zvijezda“ i brzo postaje hit. Muhammad Ali ima 35 godina i već je u poodmakloj fazi boksačke karijere. U jesen te godine u svilenom bijelom šlafroku poskakuje do ringa u Madison Square Gardenu uz numeru iz „Ratova zvijezda“, spreman za borbu protiv Earnieja Shaversa. Istražujete li danas fenomen muzike koja boksače prati na ulazu u ring, Alijev i Shaversov meč najčešće se navodi kao pionirski. Ali je svoju teatralnost nadogradio muzikom po uzoru na napirlitanog američkog hrvača Gorgeous Georgea, koji je sredinom 20. stoljeća ringu prilazio u haljini ukrašenoj šljokicama, uz koračnicu „Pomp and Circumstance“ njihao se po crvenom tepihu duž kojeg su mu pod noge prosipali latice ruža. All that sass!
Nedugo nakon Alija, i drugi boksači su počeli birati pjesme koje će ih pratiti do ringa. Neki su se čitav boksački život držali jedne trake, muzičkog potpisa koji je najbolje izražavao njihove emocije i pristup borbi, dok su drugi svoj soundtrack stalno mijenjali. Koliko je muzika bila korištena za unutarnje i intimno nabrijavanje, toliko je služila i kao poruka protivniku i publici. Produkcija ulaska u ring razvijala se kroz desetljeća od hoda uz jednostavnu tematsku pjesmu (pitanje za milijun dolara – koliko je boksača ušlo u ring uz „Eye of the Tiger“?) do složenih nastupa s plesačima u pozadini i raskošnim kostimima, ponekad upečatljivijih od same borbe.
Gospelske ulaze u ring često je imao Evander Holyfield, koji je muzikom i molitvom prije meča laštio imidž čistunca i porodičnog čovjeka. Njegov boksački kontrapunkt Mike Tyson u ring je znao ulaziti opremljen samo tišinom i namrštenim licem, ili pak uz zvukove koji su komentatori opisivali kao „samo buku i zveckanje lanaca“. Godine 1996. Tyson je na meč protiv britanskog teškaša Franka Bruna izašao uz pjesmu „Road to Glory“, koju je posebno za tu prigodu napisao njegov prijatelj 2Pac. „Prva runda je za vrijeme koje sam proveo u ćeliji / Druga runda za medije i laži koje govore / Treća za bol koju sam osjećao iznutra“, repao je 2Pac.
Flambojantni britanski boksač Nasim Hamed sam se prozvao princom i tu je titulu nosio ušivenu na boksačkim hlačicama leopardskog i zebrastog uzorka, a devedesete je obilježio ulijetanjem u ring na letećem ćilimu i na pozlaćenim nosiljkama. Za takav grande ulazak Hamed se najčešće oslanjao na pjesmu „Here Comes the Hotstepper“, hit s kojim se 1994. godine proslavio jamajkanski pjevač Ini Kamoze. Američki boksač Roy Jones Jr. ranih 2000-ih ljestvicu je podigao tako što je sam repao svoje (ulazne) pjesme, od „Ya’ll Must’ve Forgot“ do „Can’t Be Touched“. Bombastični kanadski boksač Arturo Gatti, nadimkom Thunder, obožavao je vatru i pirotehniku, pa ne čudi da je za ulazak u ring birao AC/DC i „Thunderstruck“. Kad je 2005. godine Gatti u tom stilu izašao na borbu protiv američkog boksača Floyda Mayweathera, američki komentator meča kazao je kratko: „Pretpostavljam da je dio Gattijevog plana probušiti bubnjiće Floyda Mayweathera,“
Meksički boksač Canelo Álvarez više je puta u ring ulazio uz svirače meksičke tradicionalne muzike, a najupečatljiviji takav ulazak pripremio je za prvi meč u Meksiku nakon 12 godina odsustva, protiv Johna Rydera 2023. godine. Grupa od skoro trideset muzičara pjevala mu je mariachi serenade u ringu na stadionu Akron. I tako dalje, i tome slično… Šou i biznis posljednjih se pola stoljeća u ringu vrpolje, u duhu one stare – koliko para, toliko muzike.
piše Ivana Perić